شهریار نیوز:
به گزارش خبرگزاری ایمنا، جام جهانی ۲۰۲۶ تاکنون تنها برای ۴۰ تیم به پایان رسیده، اما پیامدهای این حذفها تنها به ناکامی در زمین مسابقه محدود نبوده است. تا پیش از آغاز مرحله یکچهارم نهایی، ۱۲ تیم ملی تصمیم به تغییر سرمربی خود گرفتهاند؛ برخی از این مربیان با تصمیم فدراسیونهای فوتبال برکنار شدند و برخی دیگر نیز پس از پذیرش مسئولیت نتایج، استعفای خود را اعلام کردند.
نخستین قربانی نیمکتهای جام جهانی، صبری لموشی، سرمربی تونس بود؛ این مربی فرانسوی که پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت تیم ملی تونس را بر عهده گرفته بود، تنها پس از یک مسابقه از سمت خود برکنار شد. شکست سنگین پنج بر یک برابر سوئد در نخستین دیدار مرحله گروهی، مدیران فدراسیون فوتبال تونس را به این نتیجه رساند که پروژه همکاری با لموشی ادامهدار نخواهد بود و او به یکی از سریعترین اخراجهای تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
در اسکاتلند نیز دوران استیو کلارک پس از هفت سال به پایان رسید. کلارک که از سال ۲۰۱۹ هدایت این تیم را بر عهده داشت و توانسته بود اسکاتلند را پس از سالها به تورنمنتهای بزرگ بازگرداند، نتوانست تیمش را از مرحله گروهی جام جهانی عبور دهد و پس از حذف، با انتشار بیانیهای از سمت خود استعفا داد.
سرنوشت مشابهی در انتظار هونگ میونگبو، سرمربی کرهجنوبی بود، اسطوره فوتبال کره که برای دومین بار هدایت تیم ملی کشورش را پذیرفته بود، پس از ناکامی در صعود از مرحله گروهی تحت فشار شدید افکار عمومی قرار گرفت و در نهایت از سمت خود کنارهگیری کرد.
در آمریکای جنوبی، مارسلو بیلسا، سرمربی نامدار اروگوئه، یکی از بزرگترین نامهایی بود که جام جهانی را با استعفا ترک کرد. بیلسا که از سال ۲۰۲۳ هدایت اروگوئه را بر عهده داشت و امید زیادی به موفقیت این تیم وجود داشت، پس از حذف غیرمنتظره در مرحله گروهی مسئولیت نتایج را پذیرفت و به همکاری خود با فدراسیون فوتبال اروگوئه پایان داد.
رونالد کومان نیز نتوانست هلند را به جمع هشت تیم برتر برساند. نارنجیپوشان پس از شکست مقابل مراکش در مرحله یکشانزدهم نهایی از گردونه رقابتها کنار رفتند و کومان که از سال ۲۰۲۳ برای دومینبار هدایت هلند را بر عهده داشت، استعفای خود را اعلام کرد.
در همان مرحله، سباستین بکاسسه نیز پس از شکست اکوادور مقابل مکزیک از سمت خود کنار رفت. این مربی آرژانتینی طی دو سال حضور روی نیمکت اکوادور عملکرد قابل قبولی در مرحله انتخابی داشت، اما حذف زودهنگام در جامجهانی موجب پایان همکاری او با فدراسیون فوتبال این کشور شد.
یکی از مهمترین تغییرات، به یولیان ناگلزمان مربوط میشد، سرمربی جوان آلمان که از سال ۲۰۲۳ هدایت مانشافت را بر عهده داشت، پس از حذف این تیم در مرحله یکشانزدهم نهایی مقابل پاراگوئه، از سمت خود کنار رفت. حذف زودهنگام آلمان برای دومین جام جهانی متوالی، فشار زیادی بر فدراسیون فوتبال این کشور وارد کرد و پایان همکاری با ناگلزمان را رقم زد.
میروسلاو کوبک نیز تنها هفت ماه پس از قبول هدایت جمهوری چک، نتوانست این تیم را از مرحله گروهی عبور دهد و با تصمیم فدراسیون از سمت خود برکنار شد.
در غنا، کارلوس کیروش که تنها چند ماه پیش از جام جهانی هدایت این تیم را پذیرفته بود، پس از حذف در مرحله یکشانزدهم نهایی از سمت خود استعفا داد؛ این مربی پرتغالی که سابقه هدایت تیمهای ملی ایران، پرتغال، کلمبیا، مصر و قطر را نیز در کارنامه دارد، نتوانست انتظارات فدراسیون فوتبال غنا را برآورده کند.
روبرتو مارتینس نیز پس از شکست پرتغال برابر اسپانیا در مرحله یکشانزدهم نهایی، به همکاری خود با این تیم پایان داد. مارتینس از سال ۲۰۲۳ هدایت پرتغال را بر عهده داشت و با وجود نتایج مناسب در مرحله انتخابی، ناکامی در جامجهانی پایان کار او را رقم زد.
آخرین نام این فهرست، زلاتکو دالیچ، موفقترین سرمربی تاریخ کرواسی است. دالیچ که از سال ۲۰۱۷ هدایت کرواسی را بر عهده داشت و این تیم را به نایبقهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸ و مقام سومی جام جهانی ۲۰۲۲ رسانده بود، پس از شکست برابر پرتغال در مرحله یکشانزدهم نهایی، با انتشار پیامی احساسی از سمت خود استعفا داد. او دوازدهمین سرمربیای بود که تا پیش از مرحله یکچهارم نهایی، نیمکت تیمش را ترک کرد.
آمار نشان میدهد جام جهانی ۲۰۲۶ نهتنها عرصه رقابت بازیکنان، بلکه میدان قضاوت سرمربیان نیز بوده است؛ جایی که حذف زودهنگام، حتی برای مربیان صاحبنام و پرافتخاری همچون بیلسا، ناگلزمان، کومان، مارتینس و دالیچ نیز به معنای پایان همکاری با تیمهای ملیشان بود.
ثبت دیدگاه