شهریار نیوز:
به گزارش خبرگزاری ایمنا، بیثباتی اقتصادی در ایران طی یک دهه اخیر، مفهوم «برنامهریزی بلندمدت» را برای بخش قابل توجهی از جامعه به امری ناممکن تبدیل کرده است. در چنین فضایی، تصمیمهای بزرگ زندگی همچون ساخت مسکن، نه بر اساس نقشه راه از پیش تعیینشده، بلکه در لحظههای جزر و مدی اقتصاد گرفته میشود؛ لحظههایی که افراد با هر بار جهش نرخ ارز، افزایش قیمت مصالح یا شنیدن یک سیگنال تورمی جدید، محاسبات ذهنی خود را دوباره مرور میکنند. در این میان، بازار ساختوساز ایران به آینهای تمامنما از رفتار اقتصادی مردم بدل شده است؛ بازاری که نه فقط متأثر از سیاستهای کلان پولی و مالی، که به شدت تحت تأثیر هیجانات، ترسها و پیشبینیهای ذهنی کنشگران آن قرار دارد.
وقتی تورم افسارگسیخته، پساندازهای ریالی را ذرهذره آب میکند، «ساختن» برای بسیاری از صاحبان زمین دیگر یک انتخاب نیست، بلکه دویدن روی تردمیلی است که ایستادن روی آن به معنای عقبافتادن و از دست دادن همیشگی فرصت تلقی میشود. با این حال، همیشه شکافی عمیق بین آنچه در آمارهای رسمی و روایتهای رسانهای از بازار مسکن بازتاب مییابد با آنچه در کوچه و خیابان و در گفتوگوی واقعی مردمی که آستین بالا زدهاند و میخواهند بسازند جریان دارد، وجود داشته است. کلانشهرهایی همچون تهران اگرچه همواره در کانون توجه تحلیلگران و تیتر اخبار قرار دارند، اما نبض واقعی ساختوساز بهلزوم در پایتخت نمیتپد. این همان نقطه کوری است که سکوهای مبتنی بر دادههای میدانی میکوشند با تکیه بر رفتار واقعی کاربران، آن را روشن کنند.
در شرایطی که اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به سمت تصمیمگیریهای دقیقه نودی و مبتنی بر ترس از دست دادن حرکت میکند، فهم الگوهای واقعی تقاضا، پراکندگی جغرافیایی آن و اولویتهای کیفی متقاضیان، نه یک کنجکاوی پژوهشی، بلکه یک ضرورت حیاتی برای سیاستگذار، سرمایهگذار و سازنده است تا بتوانند پیش از آنکه قطار تقاضا از ایستگاه خارج شود، خود را به آن برسانند که در بهار ۱۴۰۵ تصویری متفاوت و غافلگیرکننده از خود به نمایش گذاشته است؛ تصویری که در آن، پایتخت جای خود را به شهرهای کوچک داده و اضطرار جایگزین برنامهریزی بلندمدت شده است. آمار این گزارش و این یافتهها برگرفته از گزارش فصلی یک سکوی دیجیتال است که با تکیه بر دادههای واقعی کاربران در بازه زمانی فروردین تا خرداد امسال تهیه شده است.
صاحبان زمین، نه سفتهبازان
حامد احمدلو، توسعهدهنده محصولات دیجیتال و سازنده سکوی بومی تحلیل داده ساخت و ساز، در گفتوگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: مهمترین یافته این دوره براساس سکوی تحلیل بازار مسکن و ساخت و ساز پایان دوران بلاتکلیفی و انتظار است و شاهد یک تحرک جدی و واقعی در بازار مسکن هستیم. مردم پس از سالها تردید، تصمیم خود را گرفتهاند که بسازند، اما نکته جالب ماجرا اینجاست که بیش از ۴۰ درصد از کل این تقاضا از شهرهای کوچک و متوسط میآید و تهران و دیگر کلانشهرها سهم کم تری دارند.لازم بذکر است این تحلیل بر اساس دادههای متقاضیانی است که خود به دنبال محاسبه هزینه ساخت بودهاند. این جمعیت نمونه نماینده کل بازار نیست، بلکه نماینده بخشی است که در فاز جدی برنامهریزی قرار دارد.
وی افزود: براساس تحلیل داده ها ۸۷ درصد از متقاضیانی که برای محاسبه هزینه ساخت اقدام کردهاند، از قبل زمین خود را خریداری کرده یا به ارث بردهاند و تنها ۱۳ درصد هنوز در فاز خرید زمین قرار دارند. این آمار نشان میدهد که بازار با موجی از سفتهبازان زمین روبرو نیست، بلکه با خانوادههایی طرف است که تصمیم اصلی را گرفتهاند و حالا به دنبال شفافیت در هزینههای اجرا هستند.
سازنده سکوی دیجیتال تحلیل بازار ساخت و ساز براساس تحلیل رفتار سازندگان ادامه داد: این افراد دیگر نیازی به متقاعد شدن برای ساختن ندارند. آنها فقط میخواهند بدانند چقدر هزینه در پیش دارند. به همین دلیل، محتوا و خدماتی که به این گروه ارائه میشود باید بر فاز اجرا متمرکز باشد و براساس فاز تصمیم گیری اولیه و یا خرید نباشد. از نظر ابعاد پروژهها نیز، میانه زیربنا نشان میدهد که نیمی از متقاضیان زیربنایی کمتر از ۱۸۰ متر مربع مد نظر دارند و نزدیک به یکسوم آنها تنها یک طبقه مفید میخواهند. بازار واقعی ما یک آپارتمانساز بزرگ نیست، یک خانواده ایرانی است که میخواهد یک خانه ویلایی یک یا دوطبقه با بودجهای محدود بسازد.
تهران؛ سیارهای دیگر
احمدلو یادآور شد: شاید یکی از جالبترین یافتههای سکوی دیجیتال، شکاف عمیق میان تهران و سایر مناطق کشور باشد. در حالی که پایتخت با سهم ۱۲ درصدی، کمترین میزان تقاضا را به خود اختصاص داده، اما کیفیت این تقاضا آن را به بازاری کامل مجزا تبدیل کرده است. در تهران بیش از نیمی از پروژهها در رده لوکس تعریف میشوند، در حالی که در کل کشور نزدیک به نیمی از تقاضاها در سطح کیفی معمولی و حدود یکسوم در سطح اقتصادی قرار دارد. تهران دیگر موتور حجم بازار نیست، بلکه ویترین و لوکوموتیو صنعت ساخت لوکس ایران شده است.این شکاف در انتخاب تأسیسات و فناوریهای نوین نیز خود را نشان میدهد. در کل کشور ۸۰ درصد متقاضیان سیستم برقکشی معمولی را ترجیح میدهند و هوشمندسازی کامل تنها ۷ درصد سهم دارد، اما در سگمنت لوکس تهران، اکثریت به دنبال هوشمندسازی کامل یا نیمهپیشرفته هستند.
سلطه بتن و آجر؛ سادگی حرف اول را میزند
وی بیان کرد: در بخش فنی پروژهها، بتن با ۸۶ درصد سهم همچنان انتخاب اول متقاضیان است و سازه فلزی تنها ۱۴ درصد از بازار را در اختیار دارد.آشنایی بیشتر پیمانکاران با بتن، دسترسی آسانتر به مصالح در همه شهرها و هزینه ظاهری کمتر در پروژههای کوچک، دلایل اصلی این سلطه است. در حوزه نما نیز آجر با سهمی بیش از ۵۰ درصد، محبوبترین انتخاب است و سنگ و آجر ترکیبی بیش از ۸۰ درصد متریال مصرفی را تشکیل میدهند. نکته قابل تأمل در سبکهای معماری اینکه نمای رومی با حدود ۱۶ درصد سهم، همچنان در شهرهای کوچک و متوسط طرفداران پروپاقرص خود را حفظ کرده، هرچند نمای مدرن در تهران و شمال کشور در حال پیشی گرفتن است.
توسعه دهنده دیجیتال خاطرنشان کرد: دوسوم متقاضیان نمای ساده انتخاب میکنند. در تأسیسات هم ۶۰ درصد مردم همچنان پکیج و رادیاتور ساده را به سیستمهای پیشرفته ترجیح میدهند. این انتخابها بهطورلزوم از روی بیاطلاعی نیست، اما بخشی از آن به کمبود آموزش و بیاعتمادی به گزینههای پیشرفتهتر برمیگردد. این یک زنگ خطر و در عین حال یک فرصت طلایی برای مهندسان مشاور است که بازار را با مزایای بلندمدت فناوریهای نوین آشنا کنند.
شمال؛ بهشت ویلاسازان تفریحی
احمدلو تصریح کرد: استانهای شمالی با ۲۷ درصد از کل تقاضا، دومین بازار بزرگ کشور را تشکیل میدهند، اما جنس این تقاضا با هیچ منطقه دیگری قابل مقایسه نیست. میانگین زیربنا در شمال بسیار بالاتر از میانگین کشوری است و حدود یکسوم پروژههای شمالی درخواست استخر دارند؛ عددی که در هیچ کجای ایران مشابه ندارد.شمال ایران سرزمین رویاهای تفریحی است روفگاردن، جکوزی و نمای مدرن جزو چکلیست استاندارد یک ویلای شمالی شده است. نکته مهم اینکه این ویلاها بهطورعمومی توسط افرادی ساخته میشوند که ساکن شهرهای بزرگ هستند و در شمال ایران برای تفریح سرمایهگذاری میکنند. این رویکرد، یک بازار کامل متفاوت با نیازها و انتظارات خاص خودش است.
وی یادآور شد: شاید هشداردهندهترین عدد این گزارش، آمادگی ۷۶ درصد از متقاضیان برای شروع فوری پروژه باشد. این افراد در پاسخ به پرسش «چه زمانی میخواهید شروع کنید»، گزینه «همین امروز» را انتخاب کردهاند.مردم از خواب بیدار شدهاند و میترسند. آنها نگرانند که اگر چند ماه دیگر دست نگه دارند، با توجه به نوسانات قیمت مصالح و تورم، دیگر توانایی شروع ساخت را از دست بدهند. این یعنی پنجره فرصت برای پیمانکاران، مشاوران و فروشندگان مصالح بسیار کوتاه است. کسی که امروز برای استعلام قیمت اقدام کرده، تا چند هفته دیگر به دنبال پیمانکار میگردد. اگر صنعت ساختمان آماده پاسخگویی سریع نباشد، این قطار تقاضا را برای همیشه از دست خواهد داد.
بنیان گذار سکوی دیجیتال تحلیل بازار مسکن عنوان کرد: چهار تیپ اصلی متقاضی را شناسایی کردهایم؛ مالکسازنده شهری که بزرگترین بازار است و بودجه محدودی دارد، ویلاساز تفریحی که در شمال سرمایهگذاری میکند، سازنده حرفهای که در شهرهای بزرگ با نگاه به سود فعالیت میکند، و مشتری لوکس تهران که کوچکترین سهم را دارد اما بالاترین ارزش اقتصادی پروژهها به او تعلق دارد. هر کدام از این گروهها به زبان، محصول و خدمات متفاوتی نیاز دارند و هر رویکرد یکسانی برای همه، محکوم به شکست است.بازار بهار ۱۴۰۵، بازار رویاپردازی و پروژههای شاخص، که بازار سرعت عمل، واقعگرایی اقتصادی و اعتمادسازی نیست. سادگی هنوز پیروز میدان است و هرگونه سیاستگذاری یا سرمایهگذاری در این حوزه باید این واقعیت را به رسمیت بشناسد.
به گزارش ایمنا، گزارش فصلی سکوی دیجیتال تحلیل داده بازار ساخت و ساز و مسکن آرک پرایس بر اساس دادههای واقعی کاربران این سکو پس از حذف اطلاعات هویتی، پالایش و تجمیع شده است. این دادهها شامل مشخصاتی همچون موقعیت پروژه، نوع کاربری، زیربنا، تعداد طبقات، سیستم سازه و سایر ویژگیهای فنی پروژهها بوده و تصویری مبتنی بر رفتار واقعی متقاضیان ساختوساز در بهار ۱۴۰۵ ارائه میدهد. آرک پرایس با عبور از حدس و گمانهزنی، سازوکاری شفاف برای برآورد هزینه ساخت فراهم کرده است؛ سکویی دیجیتال که رفتار واقعی بازار را بیواسطه از دل دادههای کاربرانش روایت میکند.
گزارش فصلی بهار ۱۴۰۵ نشان داد که نبض ساختوساز نه در پایتخت، که در شهرهای کوچک میتپد، سهچهارم متقاضیان آماده شروع فوری هستند و سادگی همچنان انتخاب اول بازار است. در میانه تورم و بیثباتی، آرک پرایس با تبدیل کلاندادهها به بینش اجرایی، مرجعی قابل اتکا برای سازندگان، سرمایهگذاران و سیاستگذاران است تا تصمیمهایشان را به جای شنیدههای پراکنده، بر دادههای شفاف بنا کنند.
ثبت دیدگاه