رنسانس، به عنوان یک تحول تاریخی، یک زیربنای فکری داشته است و آن هم سکولاریسم است. سکولاریسم یعنی “دنیا و آخرت” از هم “جدا” هستند. این دقیقا همان چیزی بود که امام خمینی (ره) با آن مشکل داشت. چرا که در هستی شناسی عرفانی و توحیدی ای که او در آن رشد یافته بود، “جدایی” و شکستی در عالم وجود ندارد که بخواهد منجر به سکولاریسم شود. بر این اساس امام خمینی (ره) یک انقلاب اسلامی را در کشور “ایران” رقم زد تا مقدمه ای برای انقلاب جهانی مهدوی باشد. برای این کار او بایستی می توانست ابتدا ایرانیت را (به عنوان امری دنیوی) با اسلامیت (به عنوان امری اخروی) به هم پیوند بزند و با نشان دادن هم افزایی این دو باهم، وجود توحید را در عالم اثبات کرده و باطل بودن سکولاریسم را نشان دهد.
تحقق این رویا، در سال 1404 شمسی و پس از حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی به ایران در زمان زعامت امام خامنه ای رخ داد. دفاع همه جانبه ایشان از ایران، آنچنان روحیه وطن پرستی را در ایرانیان زنده نمود که ایشان را به یک قهرمان ملی تبدیل کرد . یک روحانی شیعه با شجاعتی که از پیشوایش حسین ابن علی آموخته بود توانست قلوب تمام وطن دوستان ایرانی را در همه جهان به خودجلب کند. قرن ها بود که همه تفکرات و گروه ها بر این کشور حاکم بودند اما هیچ کدام نتوانسته بودند اینگونه از خاک کشور حفاظت کنند. بدین سان همه ایرانیان (حتی وطن دوستانی که هیچ علقه ای به اسلام نداشتند) فهمیدند که فقط اسلام و تشیع است که می تواند ایران را در جهان قدرتمند و سرافراز نماید.
اینگونه بود که امام خامنه ای توانست رویای امام خمینی (ره) را محقق نماید.
ثبت دیدگاه