شهریار نیوز:
به گزارش خبرگزاری ایمنا، در میان عملیاتهای هوایی جنگ رمضان، حمله به پایگاه آمریکایی العدید در قطر یکی از مأموریتهایی بود که نام خلبانان نیروی هوایی ارتش را بار دیگر در صدر اخبار قرار داد. دو فروند سوخو-۲۴ برای اجرای مأموریت رزمی به سمت پایگاه آمریکا پرواز کردند و بنا بر گزارش منابع رسمی، پس از انجام مأموریت، در مسیر بازگشت هدف قرار گرفتند.
چهار خلبان در این دو جنگنده حضور داشتند. مجید کاظمی، جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان. پایان این پرواز برای هر چهار نفر یکسان نبود. مجید کاظمی به شهادت رسید و پس از ماهها، پیکرش به کشور بازگشت. فرمانده نیروی هوایی ارتش در پیام خود از او به عنوان خلبانی یاد کرد که در آخرین مأموریتش بیهراس به دل دشمن زد. پیکر این شهید مرداد در شیراز تشییع و در قطعه شهدای جنگ رمضان به خاک سپرده شد، اما برای سه خلبان دیگر، قصه هنوز به پایان نرسیده است.
بر اساس اعلام فرمانده کمیته جستوجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح، جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان زنده پس از اجکت به اسارت نیروهای قطری درآمدهاند و پیگیریها برای وضعیت آنان ادامه دارد.
این سه نام در کنار نام شهید کاظمی، تنها یک حادثه را روایت نمیکنند؛ آنها یادآور واقعیتی قدیمیتر در تاریخ نیروی هوایی ارتش هستند. خلبان ایرانی سالهاست که با مفهوم پرواز بیبازگشت بیگانه نیست. در هشت سال دفاع مقدس نیز آسمان، شاهد پرواز مردانی بود که میدانستند احتمال بازگشت از مأموریتشان قطعی نیست. برخی جنگندههایشان را تا عمق خاک دشمن بردند و سالم بازگشتند؛ برخی در آسمان ماندند؛ برخی سقوط کردند و به اسارت درآمدند.
تجربهای که امروز سرهنگ خلبان علی کثیری از آن سخن میگوید، دقیقاً در همین نقطه معنا پیدا میکند؛ تجربه نسلی که جنگ را نه از روی نقشه و کتاب، بلکه از داخل کابین جنگنده شناخت.
کثیری که خود از خلبانان باسابقه نیروی هوایی ارتش است، به خبرنگار ایمنا میگوید: آنچه نسل او در سالهای پرواز آموخت، نباید با پایان جنگ در آشیانهها باقی میماند. به همین دلیل، پیشکسوتان تلاش کردند تمام آنچه را در سالهای خدمت و جنگ آموخته بودند، به خلبانان جوان منتقل کنند.
وی میافزاید: ما تمام فوت و فن پرواز را و همان چیزی را که شاید در دوران جوانیمان در آمریکا با محدودیت به ما آموخته میشد، با تمام وجود در اختیار این جوانان قرار دادیم؛ هم به صورت تئوری و هم عملی، آنها را پرورش دادیم تا آماده پرواز شوند.
این جمله، شاید کلید فهم بخشی از توانمندی خلبانان امروز باشد. چرا که آنچه از نسل قدیم به نسل جدید رسیده، فقط شناخت هواپیما یا تکنیک پرواز نیست؛ تجربه میدان است، تجربه خلبانی که در چند ثانیه باید تصمیم بگیرد، تجربه کسی که باید پدافند دشمن را بشناسد، تجربه کسی که میداند یک اشتباه کوچک در آسمان میتواند به قیمت جان تمام شود و مهمتر از همه، تجربه مردی که باید در لحظه انتخاب کند که ترس را بپذیرد یا مأموریت را.
خلبانان دفاع مقدس این تجربه را با هزینه سنگینی به دست آوردند، با شهادت دوستان، با سالهای اسارت و با پروازهایی که هر بار احتمال داشت آخرین پروازشان باشد و نسل امروز، ادامه همان مسیر است.
جنگ رمضان در واقع فقط روایت یک نسل تازه از خلبانان نیست؛ روایت به ثمر نشستن تجربه نسلی است که سالها پیش در آسمان دفاع مقدس جنگیدن را آموخت. برای همین است که زمانی که نام شهید مجید کاظمی در کنار سه خلبان اسیر قرار میگیرد، نباید آن را فقط در قاب یک عملیات نظامی دید. پشت این چهار نام، تاریخی از تیزپروازانی ایستاده است که پیش از آنها نیز از آسمان رفتند و برخی هرگز به آشیانه بازنگشتند.
کثیری از نسل جدید خلبانان نیز با همین نگاه سخن میگوید؛ نسلی که به گفته وی امروز در جایگاههای مختلف نیروی هوایی آماده دفاع از کشور است و تجربهای را با خود حمل میکند که از پیشکسوتان به آنها رسیده است.
به گزارش ایمنا، قصه تیزپروازان ارتش قصه جنگندهها نیست؛ قصه آدمهایی است که داخل آن جنگندهها نشستند. آدمهایی که میدانستند پشت آن کابین، آسمان همیشه آبی نیست؛ گاهی آتش است، گاهی پدافند، گاهی اسارت و گاهی شهادت، اما با این حال، وقتی فرمان پرواز صادر میشد، به آسمان میرفتند.
ثبت دیدگاه