شهریار نیوز:
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در مهرماه ۱۳۳۸، در هجدهمین سال انتشار مجله «اطلاعات هفتگی»، جهان‌پهلوان غلامرضا تختی در ۲۹ سالگی دست به قلم برد و برای نخستین بار زندگینامه کوتاه خود را نوشت؛ روزهایی که نامش تازه در فهرست بزرگان کشتی جهان ثبت شده بود، اما همان آرامش و فروتنی اصیلِ سال‌های بعد در دلش جریان داشت.
تختی در این یادداشت با صراحتی کم‌نظیر می‌نویسد که برخلاف تصور عموم، هرگز ورزشکار مادرزاد نبوده و کشتی را نسبتاً دیر و از سال ۱۳۳۰ در باشگاه پولاد آغاز کرده است. او از روزهای آرام کودکی در محله خانی‌آباد تهران، پدری یخچال‌دار که راهنمای زندگی‌اش بود و مادری دعاگو یاد می‌کند. خاطرات او به دوران اقامت در مسجدسلیمان و کار در شرکت نفت (۱۳۲۹) سرک می‌کشد و سپس به نخستین اعزامش به فنلاند می‌رسد؛ سفر جوانی که تا پیش از آن پایش را از خاک ایران بیرون نگذاشته بود و ناگهان بر سکوی دوم جهان ایستاد.
جهان‌پهلوان با یادآوری مسابقات ملبورن، ژاپن، ورشو و ترکیه، از نظم مردم فنلاند و عشق وافر ترک‌ها به کشتی تمجید می‌کند. او بهترین مبارزه دوران ورزشی‌اش را مصاف با «پالم» سوئدی در فنلاند می‌داند که با تدبیر و امتیاز بر آن قهرمان باتجربه غلبه کرد.
بخش شیرین و انسانی این اتوبیوگرافی جایی است که تختی از آرزوهایش می‌گوید: از آرزوی برخورداری هر ایرانی از یک متر زمین ورزش تا خواسته عجیب و شوخ‌طبعانه‌اش که با لبخند می‌نویسد: «اگر سر به سرم نگذارید، ده روز حکومت است!» این نوشتار، تصویری بی‌واسطه و دور از اغراق از پهلوانی به دست می‌دهد که قلبش تا ابد برای مردم تپید.
متن کامل خودزندگی‌نامه‌نوشت تختی را از این‌جا بخوانید.
۲۵۹
ثبت دیدگاه